*Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı; Ben ölürdüm.
*Bakarken kıyamamak mı, yoksa baktıkça doyamamak mıdır aşk?
*Ben gülüşüne öldüm, o ölüşüme güldü. Farklıydık işte!
*Onu kırmış olmalı yaşamında birisi. Dinledikce susması, düşündükçe susması. Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi. Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası.
*Kendine gel! Seni orada bekliyorum.
*Söylenemiyor çok şey, susmadan.
*Makyajı akıyor farkının; Herkesleşiyorsun…
*Oysa ne çok ağladım ben bir damla yaş dökmeden.
*Ben sevmekten hiç borçlu çıkmadım.
*Bir kelimeye bin anlam yüklediğim zaman sana sesleneceğim.
*Neyine bağlanır ki insan bu kadar ? Sana bakmayan gözlerine mi, yoksa senin olmayan kalbine mi?
*Gemilerin çoğu, bir insan yüzünden batmıştır. Denizin yüzünden değil.
*Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.
*Sana bir şiirler olmuş sevgilim. Yüzün-gözün söz içinde. Hangi imla kitabına baksam, ben den ayrı yazılıyorsun.
*Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler.
*Seni bulmaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim. Seni bir yaşam bitirmek değil de, sana hep hep yeniden başlamak isterim.
*Benim söylemek için çırpındığım gecelerde, siz yoktunuz.
*Söylenemiyor çok şey, susmadan.
